ДВЕ НАЈЧЕСТИ ГРЕШКИ КОИ РОДИТЕЛИТЕ ГИ ПРАВАТ ВО РАЗГОВОР СО ДЕЦАТА

Грешки на родителите кога разговараат со децата

Авторски текст: Специјалист Клинички Логопед Елена Зајкова

Разговорот со децата е многу повеќе од обично поставување прашања.

Тој е основа за градење доверба, развој на говорот и емоционалната сигурност на детето. Иако родителите имаат најдобри намери, често несвесно прават грешки кои можат да го нарушат квалитетот на комуникацијата.

Во продолжение издвојуваме две најчести грешки и начини во комуникација и како лесно да се надминат.

  1. Поставување премногу општи прашања

Многу родители кога го земаат детето од градинка го поставуваат прашањето:

„Како си помина денес?“

Иако ова прашање е добронамерно, одговорот најчесто е краток:

„Добро“ или „Супер“.

Причината е едноставна – малите деца тешко сами издвојуваат што е важно за да го раскажат.

Решение:

Поставувајте конкретни и насочени прашања.

На пример:

  • Што јадеше денес за ручек?
  • Со кого си играше денес?
  • Која игра ти беше омилена?
  • Што нацрта денес?
  • Дали игравте надвор или внатре?
  • Дали некој те насмеа денес?
  • Дали спиеше по ручек?

Конкретните прашања му помагаат на детето полесно да се изрази и го охрабруваат да споделува повеќе.

  1. Неправилно поправање на говорот на детето

Кога детето погрешно изговара зборови, важно е да добие правилен говорен модел. Сепак, начинот на кој тоа се прави е клучен.

Поправањето никогаш не треба да биде:

– пред други луѓе

– со потсмев или смеа

– со критикување или прекор

Кога детето се поправа јавно или со исмевање, може да се почувствува засрамено и да почне да избегнува да зборува.

Како да се постапи правилно?

Поправањето треба да биде:

  • нежно
  • спонтано
  • во приватна и сигурна средина

На пример, ако детето каже:

„Јас сакам бана.“

Вие смирено одговорете:

„Да, сакаш банана.“

Без нагласување на грешката, без „не се вика така“, туку со повторување на зборот правилно.

На овој начин детето учи преку пример, без да се чувствува несигурно.

Заклучок

Квалитетната комуникација со детето се гради со трпение, почит и разбирање. Со поставување конкретни прашања и со внимателно, не наметливо поправање на говорот, му помагате на детето да се развива јазично и емоционално.

Запомнете:

Детето најдобро учи кога се чувствува сигурно, прифатено и разбрано.