Прашање што често се поставува во аптеките е: „Може ли да се напијам нешто додека земам антибиотици?“ Одговорот не е секогаш едноставен, но експертите предупредуваат дека комбинацијата од алкохол и терапија може да предизвика повеќе проблеми отколку што изгледа на прв поглед.
Иако некои антибиотици немаат директна хемиска интеракција со алкохолот, мора да предупредиме дека тоа не значи дека комбинацијата е безбедна. Кај одредени лекови, реакцијата е брза и многу непријатна. Еден од најпознатите примери е интеракцијата на алкохолот со метронидазол, бидејќи може да се појави црвенило на лицето, гадење, повраќање, палпитации и пад на крвниот притисок, пишува Н1.
„Мешањето на алкохол со лекови може да биде исклучително опасно бидејќи алкохолот може да ги зголеми несаканите ефекти на лековите, да ја намали нивната ефикасност или да предизвика сериозни токсични реакции. Транквилизерите во комбинација со алкохол драматично ја зголемуваат поспаноста и вртоглавицата, а во потешки случаи може да доведе до запирање на дишењето или кома. Поради овие причини, при издавање на овие лекови на рецепт, аптеката предупредува дека тие не треба да се комбинираат со алкохол“, објаснува Емилија Трбовиќ, фармацевт на Српската фармацевтска комора.
Како одредени лекови можат да ја променат цревната флора
Парацетамолот во комбинација со алкохол, продолжува таа, значително го зголемува ризикот од тешко оштетување на црниот дроб. Бруфен, аспирин и диклофенак во комбинација со алкохол можат да ја иритираат слузницата на желудникот, што го зголемува ризикот од внатрешно крварење и чиреви.
„Лекови за дијабетес во комбинација со алкохол може да предизвикаат ниско ниво на шеќер во крвта (хипогликемија), а големи количини алкохол во комбинација со метформин може да го зголемат ризикот од реткиот, но сериозен несакан ефект на млечна ацидоза, која го нарушува срцето, мозокот и може да доведе до откажување на органите. Ако лековите за крвен притисок се комбинираат со алкохол, може да се појави ненадеен пад на крвниот притисок, вртоглавица или аритмии. Со некои често користени антибиотици како што се амоксицилин, азитромицин и доксициклин, алкохолот може да ја влоши општата состојба на телото, да го забави закрепнувањето и да ги зголеми несаканите ефекти од терапијата, но не влијае значително на ефикасноста на повеќето од овие антибиотици. Кога се комбинираат овие лекови со алкохол, може да се забави закрепнувањето на телото и да се зголемат несаканите ефекти како што се гадење, вртоглавица и дополнително оптоварување на црниот дроб“, истакнува Трбовиќ.
Дури и кога нема драматични симптоми, алкохолот го ослабува имунолошкиот систем, го нарушува сонот, што е важно за закрепнување, и може да го зголеми заморот и дехидрацијата. Со други зборови, можеби нема веднаш да ги почувствувате ефектите, но третманот може да трае подолго. Фармацевтите советуваат да почекате најмалку 48 до 72 часа по завршувањето на терапијата со алкохол, а подолго од три дена со метронидазол.
„Иако не секој антибиотик е строго забранет со алкохол, правилото е едноставно: ако сте болни и пиете терапија, на телото му е потребно закрепнување, а не дополнително оптоварување. Една чаша може да изгледа безопасна, но во погрешна комбинација може да предизвика сериозен проблем“, заклучува Трбовиќ.
Алкохолизмот е хронично нарушување кое се карактеризира со губење на контролата врз количината на алкохол, постојана потреба за пиење и континуирано консумирање и покрај негативните последици. Не станува збор за слабост на волјата, туку за медицински проблем кој бара разбирање, третман и поддршка.
Препознавање на проблемите на време бидејќи раната интервенција ги зголемува шансите за успех. Важно е да се побара стручна помош бидејќи лекарите, психијатрите и фармацевтите се клучни партнери.
Важно е да се следи терапијата според упатствата и редовно да се земаат лекови, да се почитува планот за терапија и да се избегнуваат предизвикувачи како што се места или ситуации што поттикнуваат консумирање алкохол. Поддршката од семејството и пријателите, мотивацијата и емоционалната поддршка се клучни. Не треба да се обвинувате себеси бидејќи алкохолизмот е болест, а не морален проблем.
